Midlife Crisis

Op middelbare leeftijd maken veel mensen een midlife-transition door. Dit is een normaal groeiproces. Twintig procent echter komt hierbij in een crisis terecht. De midlifecrisis is eigenlijk een keerpunt in het leven waarop iemand wegrent voor zijn ‘zelf’ die op de een of andere manier niet meer bij hem past. Een midlifecrisis is een emotionele staat van twijfel en onrust. Een persoon voelt zich oncomfortabel bij de gewaarwording dat zijn of haar leven half voorbij is. Het leidt over het algemeen tot een bezinning en zelfreflectie op wat men heeft gedaan met zijn of haar leven tot dat moment. Vaak gaat het gepaard met gevoelens dat men niet genoeg heeft bereikt, in welke zin dan ook.

Mensen die een midlifecrisis ervaren klagen vaak over verveling of afgestompt zijn met hun baan, hun partner en hun sociale contacten. Men voelt een sterke aandrang om, soms ingrijpende, wijzigingen aan te brengen in deze levensgebieden. Een midlifecrisis duurt ongeveer 3 tot 10 jaar bij mannen en 1 tot 5 jaar bij vrouwen: uiteraard is deze termijn strikt persoonsgebonden en er bestaat zelfs twijfel over de vraag of ieder mens te maken krijgt met een midlifecrisis.

Tijdens de middelbare leeftijd zijn er diverse factoren die de persoonlijke ontwikkeling beïnvloeden. Deze factoren zijn onder andere: werk en carrière; huwelijk en (buiten)echtelijke relaties; het volwassen worden van kinderen; fysieke veranderingen die gepaard gaan met het ouder worden.

Iemand in een midlifecrisis pakt zijn problemen niet aan maar ontvlucht ze door zijn huidige leven te verlaten(er wordt in de hij vorm gesproken maar ook vrouwen kunnen een midlifecrisis doormaken) , want daarin liggen zijn problemen en als hij een nieuw leven begint zijn dus ook zijn problemen weg, denkt hij (in feite neemt hij zijn onvrede met zich mee). Dus moet alles veranderen. Alles wat hem doet denken aan zijn huidige leven is fout. Zijn partner, gezin, vrienden, werk, uiterlijk, doen hem allemaal denken aan zijn huidige leven. En dat wil hij ontvluchten, hij ervaart het als verstikkend. En dus moet alles anders. Omdat iemand in een midlifecrisis geen verantwoordelijkheden meer wil wordt er vaak afstand gedaan van de woning, de partner en (soms ook) de kinderen. Alleen als zijn echte problemen worden aangepakt en hij deze niet meer associeert met zijn huidige leven is er hoop.

Mensen die aangeven in een midlifecrisis te zitten, geven vaak een aantal kenmerken aan. Deze kenmerken zijn onder andere: een zoektocht naar een niet nader bepaald levensdoel of een vage droom; een sterke behoefte om zich (weer) jong en vitaal te voelen; het aanschaffen van ongebruikelijke of kostbare zaken zoals kleding, een racefiets, een snelle of dure auto of motorfiets of, juwelen, hebbedingen en dergelijke; het extra aandacht schenken aan fysieke kenmerken; plotseling en soms irrationeel bepaalde ingrijpende beslissingen in het leven nemen; de behoefte om meer tijd alleen door te brengen of juist met bepaalde vrienden/vriendinnen.

Veelvoorkomend gedrag
Mensen die een midlifecrisis doormaken laten veelal dezelfde gedragingen zien.

Iemand is ineens onherkenbaar voor zijn omgeving door 180 graden veranderd gedrag.

  • • Nemen van irrationele beslissingen en deze uitvoeren, zonder de gevolgen te overzien.
  • • Zomaar ineens willen scheiden, terwijl het huwelijk goed was en hij nog gewoon met de toekomst bezig leek.
  • • Iets missen in de relatie maar niet goed kunnen aangeven wat er dan ontbreekt.
  • • Zeggen niets meer voor de partner te voelen.
  • • Het gevoel hebben dit te moeten doen, hoe raar het ook klinkt. Niet meer rationeel kunnen denken.
  • • Vaak ineens verliefd op een ander (de ‘soulmate’). Met die ander ‘zo goed kunnen praten’ en ‘ zo op één lijn liggen’ (fantasiewereld die hij niet eeuwig volhoudt).
  • • De soulmate is vaak de eerste de beste die zich aanmeldt, soms jaren jonger, maar soms ook ouder en qua uiterlijk, afkomst of opleiding veel minder dan de eigen partner.
  • • Na verloop van tijd niet echt gelukkiger zijn in die nieuwe relatie (het is een vlucht).
  • • De partner de schuld geven.
  • • Gezin in financiële en emotionele chaos achterlaten zonder wroeging.
  • • Onbereikbaar, niet meer mee te praten.
  • • Egoistisch, alleen hij/zijzelf is belangrijk. Geen normen en waarden meer lijken te hebben, geen fatsoen.
  • • Geen verantwoording nemen voor zijn/haar daden. Het gevoel alsof het ze ‘overkomt’.
  • • Zich leeg voelen. Iets anders willen maar niet duidelijk weten wat.
  • • Partner, kinderen en vrienden links laten liggen, geen kritiek willen horen of accepteren.
  • • Erg bezig zijn met het lichaam, afvallen, extreem gaan sporten.
  • • De balans op willen maken na een half leven.
  • • Vaak onvrede over werk en relatie. (is dit nu alles?)
  • • Antwoorden proberen te vinden in spiritualiteit.
  • • Erg beïnvloedbaar door mensen in zijn/haar omgeving.
  • • Vreemde blik in de ogen, zwarte kille ogen zonder emotie (‘shark eyes’).
  • • Zich niets aantrekken van het verdriet van de partner, emotieloos. Niet willen vechten voor het huwelijk.
  • • Alles zeggen om de relatie/het huwelijk omlaag te halen.
  • • Geen signalen afgegeven, de midlifecrisis is er ineens. (Het heeft niets met het huwelijk te maken want een midlifecrisis is een identiteitscrisis, geen relatiecrisis. Dit had de partner niet kunnen voorkomen.)
  • • Euforische/manische trekjes vertonen, daardoor onherkenbaar zijn voor de partner.
  • • De partner heeft het gevoel ‘dat er iets niet klopt’ (info over midlifecrisis maakt de puzzel compleet).

Pas als iemand wakker wordt uit de midlifecrisis kan de schade worden overzien en de juiste balans (weer) worden opgemaakt.

Klik hier om terug te gaan naar de coachingstools